هر چي ما هيچي نمي گيم         شماها هم هيچي نمي گين

بابا

بي معرفتا

اگه وقتي مي آين يه نظرم بدين و برين ازتون كه كم نمي شه

از اين همه تنهايي و بي كسي خسته شده ام

تنهاي تنهايم

به هر دري كه مي زنيم هيچ كس پشتش نيست كه در رو باز كنه

بابا  جان

ديگه الان تو اين دور زمونه هر خونه اي حداقل يه سرايدار داره

نمي دونم چرا سرايدارم درو براي ما باز نمي كنه

بخشكي شانس

بر فراز قلب شکسته ام پرواز کن و ببین ویرانیم را

فرودآی بر زخمی که نشتر عشقت بر رگ روحم زد و اندکی با خود بیندیش که آیا سزاوار این همه عذاب از سوی تو بودم؟؟

این همه عذاب از بهر چه بود که بر ویرانه ام افزودی  بی وفا با خود نمی گویی که روزی می رسد که این بلا بر سر خودت هم بیاید.

هر روز مثل همیشه از فراز قلب خسته ام عبور می کنی و با غرور می خندی و به خود می بالی که عاشق نمی شوی!

اما بدان که بخواهی و نخواهی روزی می رسد که سنگ قلبت با تلنگوری از نگاه عاشقانه ای فروبپاشد و در آن لحظه به یاد آر مرا .

به یاد آر که چگونه به ویران شدنم دامن زدی و چگونه دست یاری که به سویت دراز کردم با بی مهری تمام از خود راندی.

سزاواری - سزاوار عذابی علیم که بسوزاند شرحه شرحه وجودت را .

اما چه کنم که دوستت دارم و با تمام عذابی که از جانب تو بر من وارد می شود نمی خواهم حتی خواری به دستت وارد شود.

از خدا می خواهم - با تمام وجودم - به احدیتش - به وحدانیتش که در هر جایی که هستی شاد باشی.

عبوری که رد پایی از یخ را بر روی قلب خسته ام به جای گذارد.  آه ای رهگذر بی خبر این چه رسمی است که به آن پایبندی؟ نمی دانم.

هنوز با اینکه سالیان دراز از عبور سردت می گذرد اما هنوز هم معنی سنت ها را نفهمیدم . نمی دانم به کدامین آشنا بگویم که در این دیار غریبم .

به کدامین رهگذر بگویم که:

با تو بودن نتوانم   بی تو بودن نتوانم

در باغي رها شده بودم.    
نوري بيرنگ و سبك بر من مي وزيد.
آيا من خود بدين باغ آمده بودم
و يا باغ اطراف مرا پر كرده بود؟
هواي باغ از من مي گذشت
و شاخ و برگش در وجودم مي لغزيد.
آيا اين باغ
سايه روحي نبود
كه لحظه اي بر مرداب زندگي خم شده بود؟

ناگهان صدايي باغ را در خود جاي داد،
صدايي كه به هيچ شباهت داشت.
گويي عطري خودش را در آيينه تماشا مي كرد.
هميشه از روزنه اي ناپيدا
اين صدا در تاريكي زندگي ام رها شده بود.
سرچشمه صدا گم بود:
من ناگاه آمده بودم.
خستگي در من نبود:
راهي پيموده نشد.
آيا پيش از اين زندگي ام فضايي ديگر داشت؟
 ناگهان رنگي دميد:
 پيكري روي علف ها افتاده بود.
                                انساني كه شباهت دوري با خود داشت.
                                          باغ در ته چشمانش بود
                                  و جا پاي صدا همراه تپش هايش.
                                          زندگي اش آهسته بود.
                                 وجودش بيخبري شفافم را آشفته بود.

وزشي برخاست
دريچه اي بر خيرگي ام گشود:
روشني تندي به باغ آمد.
باغ مي پژمرد
و من به درون دريچه رها مي شدم.

حالا تو هر چیزی که شما فکرش رو بکنین. مثلا تو این دو تا مورد این عکسا رو ببینید

با حالن نه .

سلام بچه ها

نمی دونم به این پسرا یعنی بعضی از این پسرا چی بگم

تو این دوره زمونه دیگه به هیچ کس نمی شه اعتماد کرد . همه فقط دلشون می خواد همدیگر رو بذارن سر کار

آخه می خوام بگم آقا پسرای گل چرا چرا باید این دخترا رو این قدر اذیت کنین. فکر اون دنیاتون هم باشین

البته دخترا هم تقصیر کارنا تا یکی بهشون می گه سلام فکر می کنن همون مردیه که قرار بوده با اسب سفید بیاد و اون رو با خودش ببره

نکنید این کار ها رو . آخه چه معنی داره که توی چت با هم دوست بشین . بابا بر بخیل لعنت . اصلا دوست بشین اما چرا به هم شماره می دین . چرا با هم قرار بیرون می ذارین . چرا ؟ این کارا عاقبت نداره به جان مادرم راس می گم .

همین دوست من نیلو . هزار بار بهش گفتم نیلو جان نکن این کارارو . تو چت با کسی دوست نشو اگر هم شدی عاشق نشو .

این نیلو که می گم . دوست عزیز من . دانشجوی زبان آلمانیه . اما نمی دونم چرا دنبال شوهر توی چت می گرده .

یه بار این نیلو خانم با یه پسره دوست شد که ۶ سال از خودش کوچکتر بود. فکر کنین ۶ سال کم نیستا .

هر چی من و خواهرم به نیلو گفتیم بابا شما به درد هم نمی خورین . اون بچس . فلانه و .... گوش نداد و عاشق شد .

خلاصه می خواستن با هم ازدواج کنن اما خوب دیگه همه می دونن نتیجه چی می شه نشد که نشد و این نیلو خانم یک ماه تمام مریض بود.

خلاصه بعد که حالش خوب شد و همه چی یادش رفت . حالا دوباره خانم فیلشون یاد هندسون کرده . دوباره از دانشگاه که میاد خونه می ره دراز میکشه روی نت .

با این حرف بزن با اون حرف بزن . به این شماره بده از اون شماره بگیر. خلاصه می خواد اینقدر بگرده و اینقدر با آدمایی که تو نت پیدا می کنه بره بیرون تا بالاخره شوهر کنه .

نمی دونم آخرش کارش به کجا می کشه .

می خوام بگم آی پسرایی که تو چت می رین . تورو خدا به دخترا شماره ندین . ازشون شماره نگیرین . شماها که نمی خواین با این دخترا ازدواج کنین چرا سر کارشون می ذارین . به خدا گناه داره .

می خوام بگم آی دخترای گلم . تو رو خدا این رو بدونین که همین پسرایی که با شما چت می کنن هر چی هم که فهمیده باشن و شما رو درک کنن بازم نمی یان باشما ازدواج کنن . شما دخترا خیلی عاطفی تر از اونا هستین و زودتر ضربه می خورین .

همه پسرا دنبال دخترای سنگین و رنگین می رن . دخترایی که به قول معروف نه آفتاب و نه مهتاب تا حالا ندیده باششون.

حتی حاضرن از دهات هایی که تا حالا اسمشون رو هم نشنیدین زن بگیرن اما با دختری که باهاش دوست بودن ازدواج نکنن.

پس دخترای گلم سنگین و رنگین باشین بدونین که بخت خودش به دنبال شما می آد . شما دنبالش نگردین هر چی بیشتر بگردین بدتر گمش می کنین. بسپارین به خدا.

این رو هم بدونین که پسرا برای ازدواج کردن همیشه نظر مادراشون حتی از نظر خودشون هم مهمتره

پس اینقدر خودتون رو و روحتون رو آزار ندین .

خيلي وقت مي شه كه نيومدم

خيلي سخت بود اما نتونستم بيام . از معرفت همتون ممنونم . اينقدر سراغم رو گرفتين كه .....

چي بگم از درد تنهايي كه نگو

به قول شاعر كه مي گه:

درد عشقي كشيده ام كه مپرس

                                           رنج هجري كشيده ام كه مپرس

ما كجا و وبلاگ نويسي كجا . ديگه حتي ذوقمم كور شده